نظرگاه

مختار نامه را دوست دارم حتی اگر متصلبان تاریخ گرا به همه ی لحظه های تاریخی آن ایراد تاریخی بگیرند.

 مختار نامه را دوست دارم حتی اگر کارگردان بی هنری مثل سلحشور که این توانایی را دارد که احسن القصص را تبدیل به سریالی بد کند و رسانه های علاقه مند به طرز فکر او هر روز برای این سریال خوب موج سازی رسانه ای کنند.

مختار نامه را دوست دارم حتی اگر عده ای آن را مایه ی تفرقه ی شیعه و سنی بدانند.عده ای که حواسشان نیست یا شاید هم هست و خود را به آن راه زده اند که کلمه های این سریال فراتر از مذهب است کلمه های این سریال فراتر از دین است کلمه های این سریال انسانی است و کلمه های انسانی هیچ وقت تفرقه ایجاد نمی کنند و همیشه وحدت بخش هستند فقط فهم آن ها کمی صبر می خواهد و مدارا.

مختار نامه را دوست دارم حتی اگر فسیل هایی در آن سوی دنیا یا همین سوی دنیا پا روی پا بگذارند و بگویند این فیلم توهینی است به ایران و ایرانی !!! و من هر چه دقت می کنم توهینی به من ایرانی در آن نمی بینم.

همه این ها را گفتم که برسم به اینجا. جمله ای که دیشب در این سریال از زبان مختار شنیدم. و حیف که کلمه کلمه آن را یادم نیست و فقط مضمون آن را به خاطر دارم. جمله ای که مرا و احتمالا شما را میخکوب می کند. جمله ای که یادآور عدالت حسن (ع) بود. عدلی که ارثیه ای است از علی (ع) که ارثیه ای است از نبی(ص). هنگامی که خوارج از او می پرسند چرا در گذشته امام خود را همراهی نمی کردی او گفت : که در آن زمان عصبانیت من از این موضوع بود که عدل حسن (ع) باعث می شود خوارج هم بدون ترس حرف های خود را در جامعه بزنند.

پ.ن: 1-  دیدن مختار نامه را از دست ندهید حتی اگر رسانه ای را که ملی می خوانندش دوست ندارید.

جمعــــــــــــــــه ها 10 شـــــــــــــــب شبکــــــــــــــــــه 1

2- تولد دوباره سایتآینده اتفاق مبارکی است در فضای رسانه ای ایران و همچنین تولد روزنامه ملــت مــــــا.

3- گشت ارشاد در بلاد خارجه را می توانید دراینجا بخوانید.